Po seansie „Barbie” Margot Robbie łatwo skojarzyć z różem i perfekcyjnym uśmiechem, ale jej ekranowe wybory prowadzą też w znacznie mroczniejsze rejony. Najczęściej łączy role aktorskie z pracą producentki, choć jej droga od australijskiej opery mydlanej do Hollywood nie była prostą wspinaczką po szczeblach sławy.
Margot Robbie łączy rozpoznawalność gwiazdy z odwagą do zmiany ról
- Początek kariery: australijska telewizja otworzyła jej drogę do międzynarodowego kina.
- Największy zwrot: obok aktorstwa zaczęła rozwijać własne projekty jako producentka.
- Rozpiętość ról: zagrała postacie od Tonii Harding i Harley Quinn po Barbie.
- Poza ekranem: Robbie otwarcie mówi o sympatii do ciężkiego metalu.
Z australijskiej telewizji trafiła do światowego kina
Zanim pojawiła się w hollywoodzkich produkcjach, Robbie zdobywała doświadczenie w australijskim serialu „Neighbours”. Przełom przyniósł jej „Wilk z Wall Street” Martina Scorsesego, w którym zagrała Naomi Lapaglię, partnerkę bohatera granego przez Leonardo DiCaprio. Ta rola zwróciła na nią uwagę widzów, ale mogła też zaszufladkować ją jako ekranową ozdobę.
Dalsze wybory szybko pokazały, że nie zamierza trzymać się jednego wizerunku. W „Legionie samobójców” wcieliła się w Harley Quinn, a w „Jestem najlepsza. Ja, Tonya” zagrała łyżwiarkę Tnię Harding. Jedna postać była komiksową anarchistką, druga sportowczynią uwikłaną w medialny skandal; zestawienie tych ról odsłania skalę, której nie widać w samym statusie gwiazdy.
Harley Quinn i Tonya Harding pokazują dwa różne oblicza aktorstwa
Harley Quinn działa na ekranie przez przesadę: kolorowy makijaż, gwałtowną energię i humor balansujący na granicy chaosu. W „Birds of Prey” Robbie dostała przestrzeń, by poprowadzić tę postać jako główną bohaterkę, a nie tylko część zespołu superzłoczyńców. To rola mocno oparta na fizyczności i komiksowym przerysowaniu.
Tonya Harding wymagała innego rodzaju ekranowej przemiany. Film Craiga Gillespiego miesza czarną komedię z dramatem biograficznym, a Robbie pokazuje zawodniczkę jednocześnie ambitną, zranioną i trudną w ocenie. Za tę kreację otrzymała nominację do Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej, odnotowaną przez Amerykańską Akademię Filmową. Właśnie tu widać, że jej ekranowa siła nie zależy od jednego gatunku.
„Barbie” okazała się także przedsięwzięciem producenckim
Przy „Barbie” Robbie wystąpiła w podwójnej roli: zagrała tytułową bohaterkę i była producentką filmu Grety Gerwig. To ważne rozróżnienie, bo jej udział w projekcie zaczął się przed wejściem przed kamerę. Produkcja zarobiła na świecie około 1,45 miliarda dolarów, a w zestawieniu branżowego serwisu The Numbers figuruje również jako nominowana do Oscara za najlepszy film.
Ten wynik łatwo przypisać wyłącznie rozpoznawalnej lalce i różowej kampanii promocyjnej, ale film zadziałał także jako komedia o kryzysie tożsamości i oczekiwaniach wobec kobiet. Uważam, że producencki udział Robbie jest tu równie ciekawy jak sama kreacja, bo pokazuje, jak aktorka może współtworzyć warunki dla projektu, zamiast jedynie przyjmować gotową rolę.
Jej miłość do metalu wykracza poza rockowy wizerunek gwiazdy
Różowy świat Barbie i ciężkie riffy mogą wyglądać jak dwa odległe uniwersa, lecz Robbie publicznie opowiadała o sympatii do Slipknot, Metallica i Bullet for My Valentine. Magazyn Louder przypominał jej wspomnienia z koncertu Slipknot oraz radiowy segment, w którym reakcję na wiadomość od zespołu Bullet for My Valentine sprawdzano pulsometrem.
To nie jest tylko sympatyczna ciekawostka do biogramu. Robbie przełamuje stereotyp, że określony wygląd lub sława wykluczają przynależność do metalowej publiczności. Dla czytelnika rockowego serwisu ten szczegół może być bardziej zaskakujący niż kolejny czerwony dywan.
Nowe projekty pokazują, że Robbie nadal wybiera różne tony
Jej kariera nie zatrzymała się na „Barbie”. W 2026 roku została ogłoszona gwiazdą filmu „The Week of Pain” Kristoffera Borgliego, twórcy „The Drama”; projekt ma powstać przy udziale A24, Square Peg i LuckyChap. Według informacji TheWrap szczegóły fabuły nie zostały jeszcze ujawnione, więc na razie można mówić o obsadzie i zapleczu produkcyjnym, nie o charakterze jej kolejnej kreacji.
Właśnie taka niepewność dobrze pasuje do jej zawodowej trajektorii: po roli ikonicznej lalki kolejnym krokiem jest współpraca z reżyserem znanym z ciemnej, nieprzewidywalnej komedii. Robbie pozostaje rozpoznawalna, ale nie daje się łatwo zamknąć w jednym ekranowym kostiumie. To połączenie gwiazdorskiej widoczności, produkowania własnych filmów i zamiłowania do metalu czyni jej biografię ciekawszą niż typowy zestaw premier i nagród.